By Sushetha Gopallawa
More than 100,000 people are now living in displacement camps in northern Myanmar, driven from their homes by conflict between the Myanmar military and the Kachin Independence Army (KIA). While about a third of these individuals are living in government-controlled areas, the vast majority are located in zones controlled by the Kachin Independence Organisation (KIO), the KIA’s political wing.
The government of Myanmar is denying international humanitarian agencies regular access to internally displaced persons (IDPs) living in these non-government controlled areas. In fact, during the last year, only one UN humanitarian aid convoy has reached IDPs in rebel-held areas. Meanwhile, the government itself has failed to provide any aid.
These neglected IDPs lack access to adequate food, water and sanitation, shelter, health care, education, and livelihoods. The lack of employment opportunities and humanitarian assistance in their region is forcing some IDPs to take desperate measures, including trafficking women and girls to China.
The Myanmar government’s failure to respond, and its blocking of international aid, is perpetuating the suffering of tens of thousands of people. Such a massive gap in humanitarian assistance is not acceptable. Indeed, Kachin State would be a humanitarian disaster right now if not for the lifesaving work of local, community-based organizations (CBOs).
Kachin CBOs face many challenges in obtaining international funding for their humanitarian work. Part of the problem is the limited international presence in Kachin, which leaves bilateral donors without sufficient information to assuage concerns about CBO capacity and politicization. Fortunately, pooled humanitarian funds provide a solution. These funds collect money from a wide range of donor countries, under the management of the UN Office for the Coordination of Humanitarian Affairs (OCHA), which is responsible for identification and assessment of potential grantees.
Myanmar’s Emergency Relief Fund (ERF) is one good example of how the UN and donors - including Britain's DFID, Sweden's SIDA, and Australia's AusAID - can improve conditions in Kachin rebel-held areas despite the ongoing access restrictions. The conversion of the former Humanitarian Multi-Stakeholder Fund (HMSF) into an ERF provides better mechanisms to identify local strategic priorities and high-impact projects. In 2012, the ERF provided $744,122 to support CBOs working in Kachin State. With this funding, CBOs were able to provide water and sanitation and non-food items to displaced people living in forests, remote camps within rebel-held areas, and other conflict-affected regions.
This money has made a real difference, and yet CBOs say it does not match the level of need. So far this year, only one project has been funded in Kachin State, and just $525,000 remains in the ERF for the whole of the country – a paltry sum compared with the level of need. OCHA has expressed confidence in the capacity of its Kachin CBO partners, but it cannot fund them due to limited resources.
In Myanmar, where humanitarian access is limited and few donors have offices, pooled funds can effectively deliver money to organizations working on the front line. Thus, it is time for the international donor community to generously support Myanmar’s Emergency Response Fund, as this is one of the best ways to deliver lifesaving aid to over 65,000 people displaced behind rebel lines.
OCHA will soon officially launch the Myanmar ERF, which will make it even more effective. Those donors who prefer not to participate in pooled funds (most notably the United States) should support the work of Kachin CBOs through international aid groups who partner with them. Whichever approach donors choose to pursue, they must act quickly and respond generously.
September 17, 2013 |
Tagged as: Myanmar, Humanitarian Response, Asia
- See more at:http://www.refugeesinternational.org/blog/myanmar-chance-deliver-aid-behind-rebel-lines
http://www.refugeesinternational.org/blog/myanmar-chance-deliver-aid-behind-rebel-lines#sthash.lwhX460A.dpuf
Read more »
![တေန႔ တေန႔ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ျမန္မာျပည္က သတင္းေတြ ဖတ္ရတာ အရမ္းကို ၀မ္းနည္းဖို႔ ေကာင္းတယ္ ။ ဒီေန႔ ကိုယ့္အိမ္မွာ ကိုယ္ေနေပမဲ့ ေနာက္ေန႔ က်ေတာ့ လမ္းေဘးမွာ အိမ္မဲ့ ရာမဲ့ ဘ၀ေတြ ၿဖစ္ကုန္က်တဲ့ ျပည္သူေတြကို သနားပါတယ္ ။ ကြ်န္ေတာ့္ အလုပ္လည္း မဟုတ္ပါဘူး ။ ဒါေပမဲ့ ကြ်န္ေတာ္နဲ႔ မဆိုင္ေပမဲ့လည္း နားရွိေသာသူ ၊ လူကို လူလို ၿမင္ေသာသူ ၊ အသည္းႏွလံုး ရွိေသာ သူမ်ား ၾကားၾက ပါေစ ၊ ျမင္က်ပါေစ ၊ ခံစား ႏုိင္က်ပါေစ ။ ကြ်န္ေတာ္ သိခ်င္တာက တပ္ပိုင္ေျမလို႔ ဆိုရေအာင္ ျမန္မာ့တပ္မေတာ္က ဘယ္တံုးက ဘယ္သူ႔ဆီက ဘယ္ေလာက္ ေပးၿပီး ၀ယ္ထားလို႔ လဲ ။
ၿမန္မာႏိုင္ငံက ေျမသည္ ျမန္မာျပည္သူ ၿမန္မာျပည္သားမ်ားသာ ပိုင္ဆိုင္သည့္ ေၿမျဖစ္ပါသည္ ။ တပ္မေတာ္ပိုင္ေျမဟု ဆိုလွ်င္ မည္သည့္အခါက မည္သူ႔ဆီက ျမန္မာ့တပ္မေတာ္က ၀ယ္ထားပါသနည္း ။ လိုရာကို လက္ညိဳထိုးၿပီး ဒါ ငါပိုင္သည္ဟု လုပ္ရေအာင္ သင္သည္ ျပည္သူ႔မ်ားကို ကာကြယ္မည္ဟု အဓိဌာန္ဆိုထားေသာ တပ္မေတာ္သားမ်ား ပီပီ ၊ အခု ၿဖစ္ေပၚေနေသာ လယ္ယာ အိမ္ရာေၿမ သိမ္းေနေသာ အလုပ္သည္ သင္တို႔ ၿမန္မာ့တပ္မေတာ္သားမ်ား အလုပ္ မဟုတ္ပါ ။ တပ္မေတာ္သားမ်ား သင္တို႔ ဆိုထားေသာ သစၥာဓိဌာန္ကို ျပန္လည္ သတိရေစခ်င္ ပါသည္ ။ ငါသည္ ငါ့ ႏုိင္ငံေတာ္ ငါ့ ႏုိင္ငံသား ငါ့ တပ္မေတာ္အတြက္ ေစာင့္ေရွာက္မယ္ ၊ ကာကြယ္မယ္ ဆိုၿပီး အသင္တို႔သာ သစၥာ ဆိုထားပါသည္ ။
အခု အခါတြင္ အသင္တို႔ ေစာင့္ေရွာက္ ကာကြယ္မည္ဆိုေသာ ျပည္သူမ်ားအား အသက္အိုးအိမ္စည္းစိမ္းကို အသင္တို႔ပင္ လုယူ ဓားၿမတိုက္ လက္နက္အားကိုးျဖင့္ အႏိုင္အထက္ျပဳလုပ္ေနေသာ ဓားျမ အၾကီးစားမ်ားသာ ၿဖစ္သည္ ။ ျမန္မာ့တပ္မေတာ္ သမိုင္းကို ျပန္ၾကည့္ ပါ ။ ျမန္မာ့တပ္မေတာ္ စတည္ေထာင္ ကတည္းက ဘယ္သူ႔ဆီက ေျမကို ျမန္မာ့တပ္မေတာ္က ၀ယ္ထားတယ္ဆိုတာ သက္ေသ ရွိပါသလား ။ ျမန္မာႏိုင္ငံ လြႊတ္ေတာ္ထဲတြင္ ျပည္သူ႔ဘက္မွ ရပ္တည္ပါမည္ဟု သစၥာဆိုထားေသာ ၀န္ၾကီးမ်ား လြႊတ္ေတာ္ အမတ္မ်ား ဘာလုပ္ ေနက်ပါ သနည္း ။
တရားဥပေဒ စိုးမိုးေရး ဥကၠဌ တာ၀န္ယူထားေသာ လြႊတ္ေတာ္အမတ္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကလည္း ဘာ အတြက္ေၾကာင့္ ၿပည္သူ႔ဘက္က မရပ္တည္ ေပးပါ သနည္း ။ သမၼတ ၿဖစ္ေအာင္ဘဲ အားစိုက္ ေနပါ သေလာ ။
ၿပည္သူ႔အတြက္ အလုပ္ တကယ္ လုပ္ေပးေသာ သူ ၊ ျပည္သူ႔ဘက္က ရပ္တည္ေပးေသာ သူ ၊ သမၼတ အျဖစ္ေရးကိုတာ လုပ္ေနတဲ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ခင္ဗ်ား ။ အခုအခ်ိန္ ၿပည္သူမ်ား လိုအပ္ေနေသာ အခ်ိန္အတြင္မွာ ဘာမွ မလုပ္ေပးႏိုင္ေသာ္လည္း ျပည္သူ႔အတြက္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က အသံေလး တစ္ခ်က္ေတာင္ မထြက္ေပးတာ ပို၍ အံၾသလို႔ မဆံုးပါ ။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္တင္မက ျပည္သူ႔လြႊတ္ေတာ္ အမတ္မ်ားထံမွ အသံ တစ္ခ်က္မွ မထြက္ လာပါ ။ ျပည္သူကို ကိုယ္စားျပဳ ၊ ျပည္သူ႔အတြက္ အလုပ္ လုပ္ေပးေသာ လြႊတ္ေတာ္အမတ္ လုပ္ခ်င္း ပါသေလာ ။ သင္တို႔ ရာထူးရရန္အတြက္ ျပည္သူ႔မဲကို ေကာက္ခံခ်င္း ပါသေလာ ။ အသင္တို႔ရဲ့ တာ၀န္ဟာ ဘာလဲဆိုတာ အသင္တို႔ လြႊတ္ေတာ္အမတ္မ်ား ေသခ်ာေကာ သိပါရဲ့လား ။ ျပည္သူတို႔ အိမ္ေျခ ရာေျခမဲ့ ဒုုကၡေရာက္ေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ ခင္ဗ်ာတို႔ လြႊတ္ေတာ္ အမတ္ အားလံုးက စိတ္၀င္ တစ္စားလုပ္ေနတာက သမၼတ အရည္အခ်င္း ၿပင္ဖို႔သာ လုပ္ေနခ်င္တာ ၿဖစ္တယ္ ။ အဲ့သည့္ သမၼတ အရည္အခ်င္းက ဘာမွ အေရးမၾကီး ပါ ။ ျပည္သူ႔ ရင္ထဲက ခ်စ္တဲ့ သမၼတျဖစ္ဖို႔က အဓိက ၾကပါသည္ ။
တပ္ပိုင္ေျမဟုဆိုကာ ဘ၀ေတြ ဖ်က္ဆီး ၊ ေနထိုင္တဲ့ အိမ္ရာေတြ အသိုက္ၿမဳံေတြ အတင္းဖ်က္ေနတာကို လြႊတ္ေတာ္အမတ္အေပါင္းက ဘာသံမွ မထြက္ၾကပါလား ။ ျပည္သူကို ကာကြယ္မယ့္ တပ္မေတာ္က ျပည္သူ႔ဆီက လက္နက္ အားကိုး လိုရာကို အတင္းယူတဲ့ ဓားျမတပ္မေတာ္ကို ဘယ္သူမွ အသံတစ္ခ်က္ မထြက္ဘဲ ၊ မေျပာတာ ကြ်န္ေတာ့္ ၿပည္သူေတြအတြက္ ကြ်န္ေတာ္ ၀မ္းနည္းမိ ပါတယ္ ။ အိမ္တစ္လံုး ဆံုးရံႈးရတဲ့ တန္ဖိုးကို မဆံုးရႈံးဘူးသူတိုင္း မသိပါဘူး ။ ကြ်န္ေတာ္က ကြ်န္ေတာ္တို႔ ေနတဲ့အိမ္ မီးေလာင္ ဆံုးရႈံးဘူးလို႔ သိတာ ပါ ။ ျပည္သူေတြက က်ိန္စာ တိုက္ခံရတဲ့ အစိုးရဆိုတာ ကမာၻေပၚမွာ ကြ်န္ေတာ္တို႔ တစ္ႏုိင္ငံဘဲ ရွိပါတယ္ ။ အားလံုး အျမင္မွန္ ရႏိုင္က် ပါေစ ။
BY - @[650276903:2048:Richard Win]](https://scontent-a-mia.xx.fbcdn.net/hphotos-ash3/t1/s403x403/1780634_10200751292659418_411490714_n.jpg)
