ပထမပတ္ ဧျပီလ ၂၀၁၁ ခုႏွစ္မွာ ဒီမိုကေရစီ အစိုးရ တက္လာတယ္။
၉ ရက္ ဇြန္လ ၂၀၁၁ ခုႏွစ္မွာ တိုက္ပြဲစျဖစ္တယ္။
ကခ်င္လူမ်ဳိးထု တရပ္လံုးရဲ႕ ၁၀% IDP ျဖစ္သြားတယ္။
ကခ်င္ျပည္သူလူထု ေနထိုင္ လုပ္ကိုင္စားေသာက္တဲ႕ ေျမအားလံုးရဲ႕ ၅၀% မွာ တပ္မေတာ္က ေနရယူျပီး မီးရွိဳ႕၊ ခိုး၊ လု၊ သယ္။ အပိုင္သိမ္းျပီး ျပန္ေနလို႕ မရေသးဘူး။
ကခ်င္ျပည္နယ္အတြင္းမွာ ကားနဲ႕ ခရီးသြားရင္ ခရီးသည္ထဲမွာ ကခ်င္ပါသလား လို႕ ေမးျပီး သီးသန္႕ ေရြးထုတ္ စစ္ေဆးခံေနရဆဲ။
ကခ်င္ျပည္နယ္မွာ ကခ်င္လူမ်ဳိးေတြက ကိုယ္႔ရြာကိုယ္ ျပန္ေနလို႕ မရေပမဲ႕ အဲဒီရြာမွာ ဘယ္က ေခြးသူေတာင္းစားမွန္း မသိတဲ႕ သူေတြက အျပည္႔အ၀ ေနရာယူ။ ေရႊတူး။။
ကခ်င္ေက်ာင္းသားထုရဲ႕ ၁၀% ေကာင္းစြာ သင္ယူႏိုင္ခြင့္ ဆံုးရွံးေနတယ္။
အမ်ဳိးသမီး ၁၀၀ ေက်ာ္ မုဒိန္းက်င့္ခံရ၊ အသတ္ခံရျပီးျပီ။
သမီးကို ပစ္သတ္ ခံရတဲ႕ အေဖက တရားရင္ဆိုင္ေနရတယ္။
တဦးတည္းေသာ ကခ်င္အမ်ဳိးသမီး ဒီမိုကရက္တစ္ပါတီ ကုိယ္စားလွယ္ကလည္း အဖမ္းခံထားရတယ္။
ေလာေလာဆယ္ ကြတ္ခိုင္နဲ႕ မူဆယ္ျမိဳ႕နယ္မွာ ေျမဧက ၆ သိန္း ကို သိမ္းဆည္းေနတယ္။
ကခ်င္ျပည္နယ္က ျမစ္ေခ်ာင္းအင္းအိုင္ ေျမေပၚေျမေအာက္မွာ တရုတ္ေရာက္ေနျပီ။
တိုက္ပြဲသံကလည္း မစဲေသးဘူး။
တပ္မေတာ္က မလွိမ္တပတ္နဲ႕ သူကိုယ္တိုင္က ျငိမ္သလိုလိုနဲ႕ သူ႕ကို သစၥာခံထားတဲ႕ နယ္ျခားေစာင့္တပ္ေတြကို အကာအကြယ္ယူျပီး နယ္ျပန္ခ်ဲ႕ေနတယ္။
မိန္႕ခြန္းအဖတ္ေတာ္ေသာ သမၼတၾကီးကလည္း မိန္႕ခြန္းဖတ္ျပီးလွ်င္ မိမိတာ၀န္ေက်ျပီဟု ထင္ေနဟန္ ရွိေလရဲ႕။ အေကာင္အထည္ေဖာ္မႈက ဇီးရိုး။
လ ၃၀ ၾကိဳးစားထားတဲ႕ Reform က ကခ်င္လူမ်ဳိးေတြအတြက္ ဘယ္လိုအက်ဳိးရွိသလဲတဲ႕။
ကိုယ္႔ဟာကိုယ္ေျဖသြား။